Brief aan Lars, onzichtbare moeder

Brief aan Lars Onzichtbare moeder Lieve Lars, ik schrijf deze brief aan jou omdat ik je nog zoveel wil zeggen. Ik blijf maar vechten dat ik en andere mensen jou nooit vergeten. Zelf weet ik wel dat ik jou nooit vergeet natuurlijk, maar heb ik straks nog genoeg tijd voor je?  Andere mensen die een tweede kind krijgen hebben dat… Read more →

Arthur zijn eerste verjaardag

Arthur zijn eerste verjaardag 16 augustus 2017 En plots komt het wel heel erg snel dichterbij. 19 augustus … Jouw verjaardag of sterfdag. Voor velen heb je immers nooit geleefd. Je was de baby in mijn buik en moest al gaan voor je de wereld mocht ontdekken. Alles komt zo heftig terug En alsof we ooit zouden kunnen vergeten wat zich… Read more →

Voor mijn bevalling koos ik een keizersnede

Ik koos voor een keizersnede Afwachten is voor mij geen optie! De angst heeft mijn hele lichaam overgenomen. Ze moet eruit. Wat als we weer te laat zijn. Wat als we ook Puk nooit levend in onze armen zouden kunnen sluiten. Maar alles gaat toch goed? Er is echt geen reden om te denken dat er ook maar iets mis… Read more →

Opmerkingen op het gemis van jouw kindje

Opmerkingen op het gemis van jouw kindje Opmerkingen, we hebben ze allemaal wel gehoord. Opmerkingen die hard en vol onbegrip binnen kunnen komen. Ze raken je diep… En dan lijkt alles compleet. We leven ons drukke en gezellige leventje en zijn sinds lange tijd weer een avondje saampjes weg. Het is lekker weer en we eten, drinken en kletsen wat… Read more →

De geboorte komt dichterbij

De geboorte, die steeds dichterbij komt Terugblik In mijn vorige blog vertelde ik jullie over de 20 weken-echo en de witte darmpjes. Als ik eraan terug denk dan zie ik mezelf daar weer staan. Met mijn hoofd vol informatie over welke afwijkingen allemaal mogelijk waren en de vervolgstappen die genomen moesten worden. In mijn trillende hand allemaal bloedprikformulieren en afspraakkaarten.… Read more →

Jarig, weer een jaar verder

Jarig, weer een jaar verder Ook dit jaar werd het weer 18 mei en moeten we je al 5 jaar missen. Al op 1 mei begin ik buikpijn te krijgen. Mei, de maand waarin onze ergste nachtmerrie werkelijkheid werd. Maar ook de maand waarin onze grootste wens in vervulling ging. Lees HIER de andere blogs van Ester en haar tweeling… Read more →

Humor bij rouw, zwarte humor

Humor bij rouw, zwarte humor Trots op de 1e plant die bij mij blijft leven😂 Ik floepte er wat uit en twijfelde of ik dit kon delen met jullie, maar ook dit zijn wij🙄 Ik zei dus: “Gelukkig kan ik m’n kinderen wel in leven houden…” Ehhh, oh nee, ook niet. 🙈🙊 #sorry #zwartehumor #rouw #vetplant Ik ben dus erg benieuwd… Read more →

Zwanger, de laatste keer

Zwanger, de laatste keer Mei 2015. Ik ben zwanger! Zwanger van een broertje of zusje van Feline* en Tess. De uitgerekende datum staat op 12 januari 2016, mijn verjaardag. De eerste echo is weer net zo spannend. Toch merk ik dat ik mijn best doe het nu bewuster mee te maken, hier meer van te genieten. Ik merk dat ik… Read more →

Help onze ooievaar is stekeblind

“Help onze ooievaar is stekeblind!”     Frustratie, hoop, verdriet, de hoop opgegeven… “Wanneer is het genoeg? Wanneer stoppen we ermee?” Ewout heeft het gehad, hij is klaar met de achtbaan waarin we ons bevinden. Elke maand weer de teleurstelling en het verdriet wat daarbij komt. De wens is immers enorm. Vader worden, vader zijn. Dat is alles waar het nu… Read more →

De 20 weken echo die de roze wolk laat verdwijnen

De 20 weken echo die de roze wolk laat verdwijnen Hoe ik voorgoed van mijn licht roze wolk afviel… De licht roze wolk Al een poosje denk ik: ‘Ik moet weer eens schrijven’. Als ik er wel eerder voor was gaan zitten kon ik nog een wat vrolijker blog laten plaatsen. Over hoe ik blij zwanger ben en het heel… Read more →

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram