De geboorte van Juul, 31-3-13

easter-259654_640

My life… de eerste Paasdag in maart 2013

Ik heb haar nooit gezien en een tijdje geleden sprak ze mij via de mail aan. Ze schreef: “Die eerste Paasdag in maart 2013 zal ik nooit meer vergeten. Ik zag je blog pagina voorbij komen en direct herkende ik jullie situatie.”

Met tranen in mijn ogen lees ik haar mail. Uit het niets kwam dit bericht mijn mailbox in. Hoe belangrijk deze onbekende voor mij was, werd al snel duidelijk.

Ik heb haar nog nooit gezien en mocht haar pas laat leren kennen, maar ik ben dankbaar dat nu onze paden zijn gekruist. Haar naam is Lydia.

Wie is zij?

In mijn hoofd zijn er bij de geboorte van Juul maar een paar mensen geweest. Dat is mijn arts, de kinderarts, een verpleegkundige die ik ken van na de bevalling, zij heeft ons drie dagen verzorgd en heeft foto’s gemaakt, en waarschijnlijk nog één of twee verpleegkundigen. Ik heb hier een beeld van gecreëerd dat waarschijnlijk niet geheel realistisch is. Maar ik heb deze gevormd door het zien van (echt best flink bloederige) foto’s van de keizersnede en alles wat mij verteld is. Dit is de herinnering die ik heb van mijn bevalling en het reanimeren van Juul. Die grote handen die dat kleine lijfje proberen te helpen om het leven te pakken. Een herinnering die ik niet bewust heb meegemaakt (omdat ik onder narcose lag), maar wel in mijn hoofd zit.

Lydia mailde mij uit het niets, maar zij hoort bij het kleine groepje wat Juul heeft opgevangen na haar geboorte. Zij is één van de personen die Juul heeft gezien.

Al heen en weer mailend vertelde ze mij hoe het voor haar was en dat niet alleen zij, maar ook haar collega brak door de aanblik van Ewout, huilend… Dat het zoveel indruk heeft achtergelaten geeft mij steun, troost…al weet ik niet zo goed of dat wel de juiste woorden zijn.

Lydia was op dat moment 31 weken zwanger en deze gebeurtenis was daardoor voor haar extra emotioneel. Juul was geboren met 32 weken… Dit is meteen de reden waarom wij elkaar nooit hebben ontmoet. Zij kon voor haar gevoel mij niet onder ogen komen met haar zwangere buik. Ik heb geen idee of mij dat was opgevallen, ik was namelijk nogal platgespoten die dag, Maar ik vind het wel fijn dat zij daaraan gedacht heeft.

Waarom is zij nu zo belangrijk voor mij?

De zin die zij opschreef: “Die eerste Paasdag in maart 2013 zal ik nooit meer vergeten.” hebben mij enorm geraakt. Ze wist de dag nog, Ze wist nog precies wie Juul was. Zij heeft Juul gezien en gevochten voor haar leven. dit alles voelde zo belangrijk voor mij.

Er was ineens nog iemand waarmee ik in gesprek kon gaan, die ik kon vragen hoe het was… Hoe het voor haar was… Want ook al brengt het pijnlijke herinneringen, ook al is het de zwaarste dag uit mijn leven geweest. Het is een moment waar ik niet bij was en ik wil ondanks al die pijn alles weten en alle mensen die erbij waren betrekken in mijn herinneringen van Juul. Het is een moment waar ik niet bij was, maar zij heeft me nu wel een herinnering erbij gegeven, of eigenlijk de herinnering nog completer gemaakt… Samen met Ewout huil ik bij het lezen van haar mails, halen we herinneringen naar boven, ze doen pijn, maar het is ‘goed’. Soms is dat gewoon ‘goed’.

Zij las Lieve Juul

Meteen wilde zij Lieve Juul bestellen! En snel na het lezen stuurde zij de volgende reactie:

Beste Nathalie,
Bedankt voor het zo snel toesturen van je boek.
Ik heb ‘m met een paar uur uitgelezen. Ik vind dat je erg goed kan schrijven, en ook je gevoelens goed verwoord hebt. Het boek leest gemakkelijk, soms gelukkig wat luchtig met een beetje humor. Ik denk dat je boek erg herkenbaar zal zijn voor velen onzichtbare, vlinder, mama’s. Maar ook voor mama’s die geen kindje verloren hebben. Ook ik kreeg t af en toe benauwd hoor.
Voor mij maakte het ook een heleboel duidelijk, hoe intensief je zwangerschap is geweest en hoe je/jullie het moment van overlijden hebben ervaren en de periode daarna. 
Voor mij als kinderverpleegkundige kan ik jullie gevoel helemaal indenken, van haal haar alsjeblieft! Ik heb dat na het overlijden van Juul zo vaak gedacht! Waarom is ze niet eerder gehaald? Ook ik weet dat de beste couveuse moeders baarmoeder is, maar we kunnen met zijn allen tegenwoordig zo veel. Maar goed, dat is achteraf praten… 
Ik heb je boek doorgegeven aan mijn collega’s. Velen zijn geinteresseerd in je verhaal. Dus de verpleegkundige ga je wel bereiken. Ik denk dat het voor ons goed is om ook eens de andere kant te lezen. 
Ik blijf je volgen via twitter. Je blogs zijn ook mooi om te lezen. Ik hoop dat je je doelen mag bereiken en misschien vind je t ooit eens waardevol om tijdens een scholing van kinder/kraam verpleegkundige jouw verhaal te komen vertellen. We leren veel van ‘ervaringsdeskundige’. 
Het allerbeste toegewenst!
Groeten van Lydia
Hierna zijn we meteen weer verder gaan mailen en ik denk dat via deze weg ik al een heel stuk verder kom met mijn doelen van 2015!
Lieve Lyda, bedankt voor alles, voor je mailtjes, je woorden en voor alles wat we misschien nog in de toekomst nog gaan doen! Maar vooral bedankt dat je er was voor Juul!
My life blogs, how is your life?!
Liefs Nathalie

  1 comment for “De geboorte van Juul, 31-3-13

  1. januari 11, 2015 at 10:22 am

    De reacties lijken bij dit blog niet te werken. Dit even als probeersel van mij uit 😉

    Ik ga verder uitvogelen of ik het kan oplossen!

Comments are closed.

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram