Over mij

Hoe zie ik eruit.

Nogal klein van stuk met mijn 1.48 m, lichtelijk overgewicht volgens de BMI meter (serieus…de grens is 25 en daar krijg ik het net voor elkaar om op de 25,1 te staan, grrrr).  En verder.. gewoon zoals op de foto.

Nathalie van Stijn
Ik – Nathalie van Stijn

Wat ben ik

Ik breng mijn dagen in de eerste plaats door als moeder van een zoon en twee dochters; Danny (19), Nikki (16) en Juul. Juul is ons vlinderkindje, zoals ze dat mooi noemen. Zij is overleden bij haar geboorte op 31 maart 2013, Eerste Paasdag.

Sinds 11 september 2015 is na een lange weg (incl IVF) onze dochter Puk geboren! Nu zijn wij een gezin van 5, waarvan een niet bij ons kan zijn.

Ten tweede mag ik mezelf (al heel lang) de verloofde van Ewout noemen. Ewout is een lieve, zorgzame (en niet te vergeten heerlijk afgetrainde) 28-jarige jongeman (ik ben zelf 40). Hij is niet de vader van mijn twee pubers (als je die rekensom met de leeftijd van mijn kinderen al had gedaan had je al gezien dat dat heel raar zou zijn), maar hij is wel als een vader voor ze. Daarnaast is hij de vader van Juul, alleen heeft hij nooit mogen laten zien hoe hij haar papa zou zijn. En nu dan papa van Puk! Samen hadden wij een grote kinderwens en de pubers in huis een enorme broertje/zusje wens. De weg was lang, dit wilde allemaal niet heel soepel verlopen en zo hebben we toen maar de hulptroepen ingeschakeld. Inmiddels hebben wij hiervoor al een aardige reis achter de rug. Nadat het niet meer lukte om spontaan zwanger te raken zijn we in IVF beland. De eerste poging lukte niet, wel hebben we daar elf embryo’s uit gehaald. Een aantal terugplaatsingen verder, zonder resultaat, raakte ik toch spontaan zwanger en kregen we uiteindelijk onze dochter Puk.

Wat doe ik

De derde plek in mijn bestaan breng ik door als juf op een basisschool. Na het overlijden van Juul heb ik lang thuis gezeten, maar ondertussen kan ik weer echt genieten van mijn werk!!

Na het overlijden van Juul ben ik een boek gaan schrijven, “Lieve Juul, of Juultje zoals we je graag noemen” . Deze is inmiddels te koop! HIER vind je de Lieve Juul pagina.

De rest van mijn schrijven vind je op dit blog.

Waarom begon ik

Dit alles begon ik in eerste instantie voor mezelf, net als dit blog. Toch zou ik het heel fijn vinden als mensen het kunnen lezen en er wat aan zouden hebben, al is het maar herkenning of begrip. Ik dacht: “Als Daphne Deckers het kan (mensen boeien met haar leven), kan ik het ook!” Met uiteraard de kanttekening dat ik geen BN’er genoemd kan worden, maar dat mag de pret niet drukken en dit houdt mij zeker niet tegen om het een poging te wagen en de mensen om mij heen te vermaken met mijn stukjes tekst. Ken je mij (ons) nog niet dan zou ik het leuk vinden als je een tijdje meeleest en ons leert kennen.

Wat is mijn doel

Toen ik uiteindelijk mijn niche had gevonden kreeg ik ook een doel. Waar ik in het begin mijn blogs nog varieerde van onderwerpen, heb ik er inmiddels voor gekozen om mijn blogs bij het verlies van Juul te houden. zo weet men wat je hebt aan mijn verhalen. De herkenning en steun voor mensen die hetzelfde hebben meegemaakt of voor mensen die het mooi vinden om te lezen. Soms zijn mijn blogs verdrietig, maar echt niet altijd. Ik probeer alleen maar naar buiten te brengen wat het verlies van een kind met de rest van je leven doet.

Hoe wij doorgaan en ook regelmatig bij Juul stilstaan en Juul een plek geven in ons gezin staat centraal. Daarnaast schrijf ik ook over onze kinderwens en het IVF traject.

My life blogs, een platform voor mensen die hun kind zijn verloren. Een plek voor ouders van een overleden baby. Een plek waar je steun, herkenning en informatie kan vinden. Daar ga ik mijn energie voor inzetten!

Wil je dit volgen dan nodig ik je uit om mijn Facebook te liken. Of kijk even rond op de homepage en lees wat blogs!

My life blogs, how is your life?!

Liefs Naat

  5 comments for “Over mij

  1. januari 27, 2015 at 12:34 pm

    Hallo Nathalie,

    Wij volgen elkaar sinds kort op twitter.
    Ik viel zowat van mijn stoel toen ik je doel voor 2015 las, een platform worden voor ouders die hun kindje hebben verloren. Bespreekbaar maken. Laat dat nu precies ook in mijn plannen vallen.
    Je vraagt om samenwerking en of bedrijven een link willen op je blog.
    Mag ik een stapje verder gaan door te vragen of we een (skype)afspraak kunnen maken?
    Ik wil dit jaar graag vanuit de praktische kant kind en uitvaart bespreekbaar maken en laten zien hoe mooi een uitvaart kan zijn. Wellicht dat we kunnen samenwerken in ons doel.

    Ik hoor graag je reactie.

    Hartelijke groet,
    Miranda Smit

  2. Peter Taal
    januari 28, 2015 at 10:06 am

    Hallo Nathalie,

    Blij dat je het bespreekbaar maakt, ik merk zo vaak dat vrouwen dit maar alleen moeten verwerken en mis zo vaak de reacties en gevoelens van mannen wanneer er een kindje (vroegtijdig of niet) overlijdt voor- of tijdens de geboorte.
    Ik hoop dat je met jouw blog ermee bereikt dat zowel vaders al moeders hun gevoelens durven te uiten en het niet opkroppen en alleen moeten
    verwerken.

    Hartelijke groet,

    Peter Taal

    • januari 28, 2015 at 10:29 am

      Dank je wel Peter! Ik hoop het ook. Ben je zelf ook een kindje verloren?

  3. januari 28, 2015 at 4:54 pm

    Inmiddels weet je al wel wie ik ben, maar toch nog een berichtje.

    Mama van Daan* een prachtig kindje met het syndroom van down en de nodige complicaties die erbij gepaard gingen. Doordat ik zelf me kindje verloor ben ik jouw blog tegen gekomen, je gaat toch zoeken naar contact.
    Vind het goed wat je aan het doen bent het bespreekbaar maken. Want je merkt nog steeds dat dit een onderwerp is wat mensen het liefst negeren. Maar wij kunnen ons kindje toch niet negeren. Het is er geweest, het zal er altijd zijn maar niet in onze armen maar in onze hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram