memorybox lieve Juul

2014-12-30-13-07-42-376

My life…onze herinneringdoos voor Juul

Wat mooi om alles even weer in mijn handen te hebben… maar wat een tranen maakt het weer los. Te weinig kijk in in onze mooie roze doos. de doos die wij kregen na het overlijden van Juul. Een doos die je kunt volstoppen met herinneringen. Eerst dacht ik nog dat ik de doos nooit vol kon krijgen. Hij is best groot en wat stop je er toch in? Maar inmiddels in de doos zelfs te klein geworden. Vandaag kijk ik er niet alleen in, maar haal ik alles eruit. Ik probeer niet teveel te lezen van alle mooie kaarten, maar ik kan het niet laten. Nog niet eerder heb ik alles zo bekeken en gelezen en het geeft een pijnlijk, maar mooi gevoel… een gevoel dat iedereen van haar houdt en haar mist…

En als ik zie hoe vaak er wordt geschreven: “Lieve Juul” dan weet ik dat de titel van haar boek vanaf dat moment eigenlijk al vast stond…

Vandaag wil ik jullie mee laten kijken in onze tastbare herinneringen.

Het begon met…

Veel, heel veel kaarten… Daarna volgde het uittreksel van overlijden. En natuurlijk de ziekenhuispapieren.

Veel mensen bewaren kaarten, vooral kaarten van een bijzondere gebeurtenis. Uiteraard bewaren wij deze ook. Mensen van wie je het verwacht, maar ook waarvan je het niet verwacht schrijven de mooiste berichten. En het voelt goed als je deze berichten ontvangt. Het duurde zeker een maand voordat de kaartenstroom minderde.

De ziekenhuispapieren en akte zijn niet de mooiste dingen om naar te kijken, maar wel heel belangrijk voor ons. Er staat op papier dat ze heeft bestaan, dat zij er is geweest. Natuurlijk weten wij dit wel, maar het is fijn dat je kind erkend wordt als zijnde dat ze heeft geleefd. Te vaak hoor je namelijk de opmerking: “Ze heeft dus niet geleefd…” Maar dit heeft ze wel. In mijn buik leefde ze en ook de foto’s van haar hartslag bewijzen dit nogmaals.

2014-12-30-13-13-43-719 2014-12-30-13-24-11-793

2014-12-30-13-23-13-188 2014-12-30-13-30-27-672

vanuit het ziekenhuis

2014-12-30-13-20-11-336Het ziekenhuis heeft ons nog meer gegeven. Dingen waar wij nooit bij stil hadden gestaan.

Een haarlokje in een bijpassend doosje (welke moeder heeft dit niet van haar kindje), haar voet- en handafdrukjes en heel belangrijk, de tip om veel foto’s te maken.

2014-12-30-13-19-37-025

Uitvaart

2014-12-30-13-17-05-962Dan zijn er nog de mooie, lieve dingetjes van de uitvaart. Ik kan nergens een foto vinden van alle bloemstukken die onze kamer vulde, maar wat waren het er veel! Wel hebben we uit deze stukken alle knuffels, linten, vlindertjes en ga zo maar door bewaard. Natuurlijk zit ook het rouwkaartje voor haar afscheidsviering erin!2014-12-30-13-12-18-040

De cd met muziek en handgemaakt uiltje van mijn vriendin en haar dochters ontbreken ook niet. Deze kleurige uil heeft een rugzakje met daarin een boodschapje van hen.

2014-12-30-13-17-48-867 2014-12-30-13-26-59-532 2014-12-30-13-28-07-671

Tot slot

Tijdens de zwangerschap zijn we begonnen met een fotoboek. Het begon heel vrolijk en al snel volgde, door de complicaties, vele echofoto’s. Uiteindelijk hebben we iedereen tijdens de uitvaart erin laten schrijven. Een klein berichtje voor lieve Juul. Dankzij de tip van het ziekenhuis hebben we veel foto’s waarmee we het boek kunnen vullen.

Sommige dingen veranderen echter niet, want voorheen was ik al slecht in het bijhouden van fotoboeken en nu blijkt dat ik ook hier steken laat vallen en nog steeds liggen alle foto’s te wachten om ingeplakt te worden. *schaam*

2014-12-30-13-28-19-034 2014-12-30-13-32-19-637 2014-12-30-13-32-55-276 2014-12-30-13-33-12-386

Alhoewel…tot slot?

Het grootste gedeelte zal wel in de doos zitten. Er blijven echter dingen bijkomen, waarvan ik ze graag wil bewaren en die bij Juul horen. Zo maakt Nikki wel eens een tekening voor Juul of een boekje (zoals Kleine ster) of cadeautje hier of daar. Ik denk alleen dat ik wel een nieuwe doos moet kopen!

Ik wil afsluiten met de laatste pagina uit Kleine Ster. De doos heeft voor ons tastbare herinneringen, meer herinneringen konden wij niet maken. Maar altijd is Juul ons kindje en altijd zijn wij haar papa en mama.

2014-12-30-13-28-50-408 2014-12-30-13-25-35-800 2014-12-30-13-26-24-413

Heb jij ook zo’n doos vol herinneringen of heb je een andere plek of manier? 

My life blogs, how is your life?!

Liefs Nathalie

  13 comments for “memorybox lieve Juul

  1. december 30, 2014 at 2:28 pm

    Wat mooi! Ik denk dat dit ongelooflijk moeilijk voor jullie moet zijn. Ik wens jullie veel sterkte toe en toch mooie herinneringen ook al zijn ze mss schaars.

  2. december 30, 2014 at 5:07 pm

    mooi hoor zo’n herinneringen-doos. Daar krijg je nooit spijt van. Zo blijft het op een of andere manier tastbaar.

  3. december 30, 2014 at 5:28 pm

    Mooi, en wat lief dat wij een kijkje mochten nemen in de doos met herinneringen….

  4. Marleen
    december 30, 2014 at 6:17 pm

    Die laatste tekst uit het boekje kleine ster… Ik moet er steeds om huilen
    Bedankt dat je het me hebt gegeven bij je prachtig geschreven boek over Juul
    (Ik ben nog aan het lezen)
    Dankzij dat kleine boekje kan ik eindelijk bij mijn emoties
    Een hele dikke knuffel voor jou, je man en kids

    • december 30, 2014 at 7:00 pm

      Oh lieverd toch…wat een lieve woorden van je…. en dat zo’n boekje zoveel voor je doet…des te blijer dat ik hem jou heb gegeven… <3 heel veel liefs

  5. december 30, 2014 at 6:51 pm

    Voor mijn kinderen heb ik ook een doos met alle belangrijke dingen erin. Eerste pakje, ziekenhuis papieren en noem maar op. Maar zij leven nog en krijgen dit als ze uit huis gaan mee. Vind het mooi om te zien dat je voor jullie Juul* ook zo’n herinneringendoos hebben. Ook goed voor de andere kinderen idd.

  6. december 30, 2014 at 8:14 pm

    Wat een ontroerend, liefdevol verhaal over jullie lieve Juul. Dankjewel dat je al deze liefde voor jullie kleine meisje met de wereld wilt delen. We hebben behoefte aan verhalen van mensen zoals jullie, die de liefde voor een kind zo zuiver bewaren in zoveel verdriet. Ik hoop dat er door de jaren heen nog veel momenten zijn waarin de roze doos weer dezelfde liefde en herinnering voor jullie zal oproepen.

  7. december 30, 2014 at 8:56 pm

    Mooi zo een doos!

  8. Wilma
    december 31, 2014 at 5:26 am

    Poeh heftig….ben er heel stil van hoe heftig en hoe “mooi” iets tegelijk kan zijn. Ik heb net een tweeling mogen krijgen, en merk dat het me dan twee x zo hard aangrijpt. Bedankt dat je dit met ons deelt, heel bijzonder. Ik wens je heel veel liefs en kracht.

  9. januari 1, 2015 at 4:40 pm

    Ik heb ook een doos met wat herinneringen erin. Maar alle kaarten en foto,s daar zijn we mee bezig om in te plakken in boeken. Die zullen niet in de doos passen.

    Wat prachtig die afdrukjes van haar handjes en voetjes. Dat hebben wij helaas dus niet van Daan* Nooit aan gedacht om te doen. Ook omdat zijn voetjes bijna nooit zichtbaar waren. Eerste weken in gips daarna had hij een brace.

  10. Wendy
    november 16, 2015 at 1:29 pm

    Wat een mooi verhaal! Bedankt dat je dit op het Net deelt…

    Ik heb zelf een webwinkel waar ik allerlei spullen verkoop, waaronder verschillende herinneringsdozen, ook voor overleden kindje (http://www.studiojitske.nl/c-3049920/herinneringsdoos-overleden-kindje/)…

    Ook op http://www.miskraamverwerken.nl ben ik actief en ik wil vragen of ik misschien een stukje van jouw tekst zou mogen gebruiken om aan andere moeders te laten lezen? Ik wil graag dit plaatsen:
    Dit schreef een moeder over de memorybox van haar dochtertje:
    “Wat mooi om alles even weer in mijn handen te hebben… maar wat een tranen maakt het weer los. Te weinig kijk in in onze mooie roze doos. de doos die wij kregen na het overlijden van Juul. Een doos die je kunt volstoppen met herinneringen. Eerst dacht ik nog dat ik de doos nooit vol kon krijgen. Hij is best groot en wat stop je er toch in? Maar inmiddels in de doos zelfs te klein geworden. Vandaag kijk ik er niet alleen in, maar haal ik alles eruit. Ik probeer niet teveel te lezen van alle mooie kaarten, maar ik kan het niet laten. Nog niet eerder heb ik alles zo bekeken en gelezen en het geeft een pijnlijk, maar mooi gevoel… een gevoel dat iedereen van haar houdt en haar mist…”

    Ook heb ik een link geplaatst naar deze blog, ik denk dat veel moeders/ouders hier veel aan hebben.

    Warme groet, Wendy Ramaekers
    http://www.studiojitske.nl

    • november 16, 2015 at 2:19 pm

      Lieve Wendy,

      Ik zal binnenkort nog via mail contact met je opnemen, maar wil alvast laten weten dat het uiteraard goed is dat je dat doet!

      Liefs Nathalie

      • november 16, 2015 at 2:48 pm

        Wat ontzettend fijn, dankjewel! Als je mij een mailtje stuurt kan ik je ook het stukje doorsturen dat in de nieuwsbrief van Miskraamverwerken.nl komt te staan.

        Liefs, Wendy.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram