Ik heb minder tijd voor je

Tijd gaat te snel

Een verhuizing met verbouwing, en nieuwe full-time baan, het organiseren van het Vlinderkindcafé en een prachtig meisje van alweer 1 jaar slokken mijn tijd op… Sinds de verhuizing lijkt het standaard kaarsje aansteken voor jou ook ineens met regelmaat vergeten. En ik voel me schuldig.

2014-10-05-17-32-10-416

Ik vergeet je echt niet

Lieve kleine Juul, ik heb weinig tijd voor je. Ik vergeet vaak je kaarsje aan te steken, ik streel minder vaak over je neusje en ik praat niet meer zo vaak over je. Ook de omgeving lijkt je meer en meer te vergeten..

Niets is natuurlijk minder waar. Ik denk misschien nog wel meer aan je dan voorheen. Je bent zoveel bij me en tegelijkertijd ook bij me vandaan. Van buiten zie je er niet veel van, maar van binnen doet het soms weer meer pijn dan voorheen. En ik vind het prima om dit niet altijd te delen, het is van ons. Ik mis je juist op deze momenten zoveel meer. Je zusje die pas geleden haar eerste verjaardag mocht vieren en de week ervoor laat ik stilletjes hier en daar een traan. Ik zeg er tegen niemand iets over. Ondanks dat niemand me het gevoel geeft dat ik niet mag huilen, voelt het toch alsof het niet meer zo open hoeft allemaal.

Het verlaten van het huis waar ik jou nog bij me had, het huis waar jij leefde in mijn buik. Waar ik je voelde schoppen en hikken. Maar ook het huis waar we jou op schoot hebben gehouden en voor je mochten zorgen. Je kreeg in het nieuwe huis ook een nieuw plekje, maar het voelt nog niet als thuis. Maar misschien is thuis wel gewoon dat je bij ons bent. En dat je broer en zus niet mee zijn verhuisd helpt natuurlijk ook niet mee. We hadden een heerlijk leven met z’n zessen en ik mis ze vreselijk (zelfs die bergen wasgoed…nou ja, bijna dan). Nu moet ik een nieuw thuis gaan krijgen met ons viertjes. En dat zal even tijd kosten.

Ik moet er nog een weg in vinden, maar het groter worden van Puk maakt dat het soms erg lastig is te accepteren dat jij die kans nooit kreeg. Soms ben ik weer boos op hoe het is gegaan en dat heb ik lang niet gehad. Het had niet gemogen en ik probeer een schuldige te vinden. Had ik toch aan de bel moeten trekken die nacht voordat het helemaal mis ging? Had die arts je eerder moeten halen… Misschien, als de tijd het toelaat, lees ik het boek dat ik schreef, Lieve Juul, over onze tijd samen weer een keer. dan kom ik weer even dichterbij je terug. Ik heb het niet meer gelezen sinds het is uitgebracht, dus ik weet niet zeker of ik het durf. Maar soms wil ik even terug naar de tijd van ons saampjes…

Ik heb zoveel geprobeerd te doen om jouw overlijden betekenis te geven, dat het niet helemaal voor niets is geweest, en dat is aardig gelukt. Toch zal mijn gevoel hierin nooit verzadigd zijn, simpelweg omdat (hoeveel goeds er ook uit is gekomen) het altijd nutteloos zal blijven dat jouw leven werd ontnomen. Ik weet dat het heus wel weer beter zal gaan en als de rust hier in huis terug is gekeerd zal je kaarsje ook niet zo snel vergeten worden. Ik beloof het!

Juul 1 012

En nu dan

En wat nu, nu gewoon door met ons leven. Gewoon genieten van de kleine Puk, genieten van de momenten dat ik de andere kinderen zie, die inmiddels niet meer thuis wonen. Genieten van ons nieuwe huis en omgeving. Genieten, gelukkig zijn (want dat ben ik heus echt wel) en 1 dag tegelijk pakken. Gewoon… omdat dit nu eenmaal mijn leven is. Met een lach en af en toe een traan de dagen door. Want mijn verdriet en liefde is er elke dag, nu en altijd. Gewoon… ja, het is nu eenmaal gewoon geworden.

pooh-how-does-one-become-a-butterfly-pooh

  3 comments for “Ik heb minder tijd voor je

  1. Petra
    september 21, 2016 at 8:08 pm

    Mooi hoor Nathalie! We vergeten haar nooit! Maar ik begrijp heel goed wat je bedoelt.(denk ik) En nu ben je op een plaats waar niemand dit stuk van jullie leven heeft meegemaakt en dat maakt het niet makkelijker. Xxx

  2. Belinda
    september 22, 2016 at 9:37 pm

    Gewoon is mooi, gewoon is goed, gewoon is niet op de voorgrond zijn, gewoon is dagelijks.
    Toch mooi zo, dat liefde, geluk en verdriet samen gewoon mogen zijn.

  3. september 28, 2016 at 8:03 am

    Prachtig en eerlijk geschreven. Je verhaal heeft me echt geraakt. Ik hoop dat jij en jullie lieve Juul vele vlindermama’s tot steun mogen zijn. Heel veel sterkte..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

*

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram