Help onze ooievaar is stekeblind

“Help onze ooievaar is stekeblind!”     Frustratie, hoop, verdriet, de hoop opgegeven… “Wanneer is het genoeg? Wanneer stoppen we ermee?” Ewout heeft het gehad, hij is klaar met de achtbaan waarin we ons bevinden. Elke maand weer de teleurstelling en het verdriet wat daarbij komt. De wens is immers enorm. Vader worden, vader zijn. Dat is alles waar het nu… Read more →

De 20 weken echo die de roze wolk laat verdwijnen

De 20 weken echo die de roze wolk laat verdwijnen Hoe ik voorgoed van mijn licht roze wolk afviel… De licht roze wolk Al een poosje denk ik: ‘Ik moet weer eens schrijven’. Als ik er wel eerder voor was gaan zitten kon ik nog een wat vrolijker blog laten plaatsen. Over hoe ik blij zwanger ben en het heel… Read more →

babyhandje

Angst, zal deze zwangerschap anders gaan

Gaan we het avontuur dan nog een keer aan? Het is eind 2014. Eindelijk kan ik genieten van onze Tess. Dit betekent, helaas, niet dat ik me niet onzeker voel. Geregeld ga ik s nachts bij Tess kijken, gewoon om te zien hoe ze ademt, dát ze ademt. De angst dat haar iets gebeurd is enorm. Ik vraag me af… Read more →

Sterrenouder, wel of niet

Sterrenouder, wel of niet “Hoeveel kinderen heb je dan?” vraagt ze me. “Ik heb er 4.” Antwoord ik. Wow, dat is lekker druk.” Zegt ze (Oh daar gaan we) “Nee hoor, dat valt wel mee. Eentje is al 20, de ander 17, die zorgen wel voor zichzelf. En de kleinste is 1,5. Eentje leeft niet meer, dus die is ook… Read more →

Solliciteren en werk na overlijden kind

“De zin van onzinnige dingen was verdwenen. De zin van de zinnige dingen trouwens net zo goed…” Solliciteren en werk na overlijden kind Werken… Ik wil het niet! Ik ga het nooit meer doen! Waarom zou ik? Wat doet het er nog toe? Mijn kindje is er niet meer en ik ga nooit mijn huis meer uit! Mijn hele lijf… Read more →

Een sieraad met emotionele waarde

Een sieraad met emotionele waarde Ze schopte nog vrolijk in het rond in mijn buik, al waren de zorgen van ons groot. Maar met het vertrouwen dat wij hadden, zo ook had mijn schoonmoeder vertrouwen in een goede afloop van deze zwangerschap. Maar het liep niet goed af… Bijna altijd heb ik hem om. De armband die ik van mijn… Read more →

Ik heb zelfs een beetje heimwee

 “Ik ben zo blij dat ik toch gegaan ben.. ik heb zelfs een beetje heimwee! Zoveel lieve mensen om je heen die je zonder woorden begrijpen.” Ik ben boos… boos op alle mensen die ons veroordelen. Al die mensen die het taboe in stand houden.  Ja, we hebben een ontbrekend stuk in ons hart. Ja, we hebben de rest van… Read more →

Genieten van je regenboogbaby gaat niet altijd vanzelf

Hoe het uiteindelijk toch “genieten” wordt Lees HIER de rest van het dagboek van Irene Tess wordt, nadat ze heel eventjes op mijn borst heeft gelegen,  naar de kinderafdeling gebracht waar de kinderarts haar zal onderzoeken. Sven gaat met haar mee. Ik word ondertussen gehecht door de gynaecoloog. Sven komt terug, met de kinderarts. De kinderarts legt uit dat ze vermoeden… Read more →

Mijn zusje is overleden, de week erna

Ik loop thuis naar binnen. Het voelt anders, stil… Voor het eerst naar huis Vanuit het ziekenhuis ga ik met mijn oma mee naar huis. Ik duik achter de computer en probeer te vluchten voor wat er allemaal is gebeurd. Het huis was stil. Kort daarna komt mijn tante binnen met mijn nichtje. Ik knuffel haar en barst in huilen… Read more →

Vlindermamaswap update Moederdag 2017

“Wat een leuk initiatief, de Vlindermamaswap 🦋” “Een lichtpuntje op die toch wel droevige dag.” “Geweldig mooi idee.” Wat werd mijn mailbox overspoeld met lieve, blije en enthousiaste reacties op de Vlindermamaswap. Moederdag 2017, voor velen de eerste, voor anderen de zoveelste. Maar voor moeders die een kindje verloren zijn is het een vreemde dag. Een dag waarin jij je… Read more →

Visit Us On TwitterVisit Us On FacebookVisit Us On LinkedinVisit Us On Instagram